معرفی بویین میاندشت

شهر بویین‌میاندشت از سه محله به نامهای بویین ، میاندشت و ششجوان تشکیل شده است که بویین را صاحب نظران به معنای انبار دانسته اند مولف سیمای شهر اراک به نقل از استاد دهگان نام اولیه شهر را آستانه، بویین کره، به معنای انبار محصول می باشد و محله میاندشت به دلیل قرار گرفتن در میان دشت وسیع موسوم شده است البته در میان گرجی زبانها به نام تورلی موسوم است که یک کلمه گرجی و معنای فارسی آن به معنای ماه می باشد.
بیوگرافی شهر
شهر بویین‌میاندشت در غرب استان اصفهان در کنار سلسله جبال زاگرس مرکزی با مساحت تقریبی ۴۳ کیلومتر مربع و با ارتفاع ۲۴۳۰ متر از سطح دریا که دومین منطقه مرتفع کشور و در فاصله ۱۷۰ کیلومتری از مرکز استان قرار دارد.
این شهر با جمعیتی بیش از ۱۰ هزار نفر که از طرف شمال به شهرستان خوانسار از طرف غرب به استان لرستان از طرف جنوب به شهرستان فریدونشهر و از شرق به شهرستان فریدن محدود می گردد.
این شهر بر اساس یافته های دیرینه شناسان در دوران سوم زمین شناسی پدید آمده و از قدمت چندین هزار ساله برخوردار است. به‌گونه ای که در جای جای آن میتوان آثار و بقایای بجای مانده از نخستین ساکنین این شهر را مشاهده نمود.
در کنار این پیشینه ی تاریخی تنوع زیست محیطی و وجود گونه های مختلف گیاهی که اکثرا کاربرد دارویی و خوراکی دارند به ارزش و اهمیت این منطقه زرخیز افزوده است.
در کنار اینها باید از باغات سرسبز و درختان میوه و وجود چشمه ها و قنات ها نام برد که متاسفانه به دلیل خشکسالی های متمادی و حفاری‌ها تعدادی از این چشمه ها و قنات ها خشک شده است اما با این وجود تعدادی از آنها همچنان پر آب سرسبز و شکوفا هستند که برای گذران اوقات مسافران و خانواده‌ها بسیار مصفا و دلرباست.
عنوان شهرستان بویین‌میاندشت مکمل و دربردارنده فضا و محیط جغرافیایی، سرسبزی، حاصل‌خیزی و در حصار کوه و دشت قرار گرفته است که از ۴ طرف کوه‌ها و تپه‌ها آن را محصور کرده و در میان دشت‌های سرسبز چشمه‌های پر آب و رودهای خروشان قرار گرفته است. در کنار این تنوع زیست محیطی تنوع و تکثیر فرهنگی نیز این خطه را در کشور منحصر به فرد کرده است.